Ate Bebe

atebebe

Iyak ako ng iyak kanina pang madaling araw. Nanghihinayang ako na hindi kita nakita noong Pasko, na ‘di kita nayakap at nakamusta. Sabi ni Mama nagwo-worship ka pa sa mga huling sandali mo, at ‘di na ako nasurpresa.

Kasi ganun ka, laging nakangiti kahit madaming trabaho sa bahay, kahit makukulit ‘yung mga batang tinuturuan mo, kahit noong malaman mong may sakit ka na. Ang higpit ng kapit mo sa Kaniya, at pinahanga mo talaga ako kung paano kang lumaban nitong mga nakaraang taon.

Lagi kitang maaalala dahil mahal na mahal kita, Ate Bebe. Ang sakit, pero at least ‘di ka na nasasaktan, diba? Nagpapasalamat ako sa buhay mo, na nakasama ka namin ng matagal nina Mama, Papa, at Kuya. Mahal na mahal ka namin, at ‘di namin makakalimutan lahat ng ginawa mo para sa Langgam, sa mga bata doon, at sa iba pang mga batang buong puso mong pinagsilbihan.

‘Di ko makakalimutan ‘yang ngiting ‘yan.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s